پتروشیمی بندر امام، به عنوان یکی از ستون‌های اصلی صنعت پتروشیمی ایران، این روزها با طرحی با برآورد سرمایه‌گذاری حدود ۱.۴ میلیارد دلار روبه‌روست؛ رقمی که وقتی کنار سود تقریبی ۸ هزار میلیارد تومانی شرکت قرار می‌گیرد، بیش از آن‌که نوید جهش توسعه بدهد، علامت سؤال می‌سازد. پروژه‌ای که با هدف توسعه واحدهای کلرآلکالی و تکمیل زنجیره ارزش تعریف شده اما ابعاد مالی آن چنان بزرگ است که هر لغزش اجرایی می‌تواند کل زنجیره تولید را تحت فشار قرار دهد؛ کاغذ اما همیشه خوش‌بین‌ترین سناریوها را تاب می‌آورد.
در این میان، انتقادها متوجه سپهدار انصاری‌نیک، مدیرعامل پتروشیمی بندر امام است؛ مدیری که هنوز توضیح روشنی درباره منطق اقتصادی، شیوه تأمین مالی و زمان‌بندی این پروژه ارائه نکرده است. وقتی تصمیمی با چنین مقیاس مالی بدون پاسخ‌گویی شفاف پیش می‌رود، نگرانی سهام‌داران و فعالان صنعت طبیعی است. مدیریت تنها به امضای پروژه‌های بزرگ خلاصه نمی‌شود؛ پاسخ‌گویی به ابهام‌ها بخشی از مسئولیت است و غیبت آن می‌تواند هزینه‌ای فراتر از اعداد ترازنامه به شرکت تحمیل کند.
