چالشهای اجتماعی-اقتصادی و رشد سریع فناوری همزمان بر نابرابری اقتصادی اثر میگذارند. عواملی مانند رکود، بیکاری ساختاری و نوسانات بازار میتوانند فاصله طبقاتی را افزایش دهند در حالی که تحول دیجیتال فرصتها را بهطور نامتوازن میان گروهها توزیع میکند؛ گویی فناوری قول میدهد همه را نجات دهد اما در عمل بیشتر به کمک کسانی میآید که از قبل جلوتر بودهاند. بهرهگیری از ایدههای مدل پرلمن و روشهای جریان ریچی کمک میکند این تغییرات در قالبی قابل درکتر توضیح شود و نشان میدهد فشارهای اقتصادی چگونه شکل توزیع ثروت را دگرگون میکنند.
در عین حال اگر پیشرفت فناوری بدون سیاستهای حمایتی مناسب رها شود، موقعیت گروههای برخوردار تقویت میشود و امکان رشد برای اقشار کمدرآمد محدود میگردد. تحلیل مبتنی بر جریان ریچی میتواند نقاط ناپایدار در ساختار اقتصاد را مشخص کند و مسیرهایی برای کاهش نابرابری ارائه دهد. در پایان، سیاستگذاری هوشمند، گسترش آموزش و استفاده عادلانه از فناوری میتواند اقتصاد را بهسوی توزیع متوازنتر ثروت هدایت کن
