پتروشیمی خارک در سال ۱۴۰۴ تحت مدیریت کمیل پورضیایی وارد مسیری تازه از رشد عملیاتی شده است؛ مسیری که این پرسش را مطرح می‌کند: پورضیایی چگونه تولید پتروشیمی خارک را وارد فاز رشد پایدار کرد؟ بررسی آمارهای تولید نشان می‌دهد پاسخ این پرسش را باید در بهبود شاخص‌های عملیاتی و افزایش بهره‌وری جست‌وجو کرد.
بر اساس آمار موجود، تولید شرکت تا پایان آبان‌ماه سال ۱۴۰۳ معادل ۷۱٬۸۹۲ تن بوده که این رقم در مدت مشابه سال ۱۴۰۴ با رشد ۲۷ درصدی به ۹۱٬۱۲۶ تن رسیده است. تحقق چنین رشدی در بازه زمانی مشابه، بیانگر کاهش توقف‌های تولید، استفاده مؤثر از ظرفیت‌ها و انسجام مدیریتی در تصمیم‌گیری‌ها است.
از منظر تحلیلی، رشد پایدار تولید یکی از کلیدی‌ترین عوامل بهبود عملکرد مالی در شرکت‌های پتروشیمی به شمار می‌رود. افزایش حجم تولید، علاوه بر تقویت توان فروش، به شرکت این امکان را می‌دهد که با سرشکن شدن هزینه‌های ثابت، بهای تمام‌شده هر واحد محصول را کاهش داده و حاشیه سود ناخالص خود را بهبود بخشد.
در چنین شرایطی، افزایش سود عملیاتی می‌تواند با ضریب بالاتری به سود خالص منتقل شود؛ موضوعی که در نهایت خود را در رشد EPS نشان خواهد داد. به‌ویژه آنکه در صورت کنترل هزینه‌های مالی و اداری، اثر رشد تولید بر سود هر سهم پررنگ‌تر خواهد شد. از این منظر، عملکرد عملیاتی پتروشیمی خارک در سال ۱۴۰۴ می‌تواند زمینه‌ساز بهبود معنادار EPS نسبت به سال گذشته باشد.
در مجموع، اگر روند فعلی تولید تداوم یابد، مدیریت پورضیایی می‌تواند به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی در تقویت سودآوری، افزایش جذابیت سهم و بهبود نگاه تحلیلی بازار سرمایه به پتروشیمی خارک ارزیابی شود؛ موضوعی که در ارزش‌گذاری آتی سهم نیز بی‌تأثیر نخواهد بود.
