سال گذشته موجی از مخالفت در مجلس درباره انتصاب محسن بیگلربیگی به راه افتاد.
پارسال موجی از مطالبهگری در مجلس شکل گرفت تا محسن بیگلربیگی متولد ۱۳۶۸، از سمتهای متعددش در هلدینگ خلیج فارس کنار برود؛ مدیری که همزمان مدیرعامل پتروشیمی هنگام، عضو هیأتمدیره نوری و دستیار مدیرعامل هلدینگ بود. رسانهها خبر استعفا را دادند و نمایندگانی مانند امیرحسین ثابتی و علی خضریان تصور کردند کلید شفافیت چرخیده است اما گویی این ماجرا شبیه وعدههای نافرجام بود.
بر اساس صورتجلسه رسمی، بیگلربیگی همچنان در هیأتمدیره نوری حضور دارد. نهادهای نظارتی و نمایندگان باید پاسخ دهند: چرا شفافیت به شعار تقلیل یافت؟ آیا استعفا صرفاً صوری بود؟ تلخی ماجرا آنجاست که سابقه خانوادگی او بیپاسخ مانده و همچنان کسی نمیپرسد چگونه چنین حلقهای هنوز در تار و پود مدیریتی صنعت نفت تنیده است؟
