پس از انتصاب افشین خانی به مدیرعاملی بانک صادرات ایران، نگاه‌ها به انتخاب مدیرعامل جدید بانک توسعه صادرات ایران دوخته شده است. در شرایطی که این بانک اکنون با سرپرستی اداره می‌شود، انتخاب مدیرعامل آینده می‌تواند بر تداوم یا تغییر مسیر طی‌شده در سال‌های اخیر تأثیرگذار باشد.

در این میان، نام قاسمی به‌عنوان سرپرست فعلی بیش از دیگر گزینه‌ها مورد توجه قرار گرفته است. ویژگی مهم او، برخلاف بسیاری از گزینه‌های بیرونی، شناخت عمیق از بانک توسعه صادرات است. قاسمی از بدنه همین بانک رشد کرده، سال‌ها در بخش‌های مختلف آن فعالیت داشته و در دوره مدیریت افشین خانی نیز عضو هیئت‌مدیره بوده است. این سابقه، او را با ساختار، چالش‌ها و ظرفیت‌های بانک به‌خوبی آشنا کرده است.

بانک توسعه صادرات در سال‌های اخیر توانست جایگاه خود را در حوزه تأمین مالی صادرات و حمایت از صادرکنندگان تقویت کند. این موفقیت را نباید صرفاً به نام یک مدیر نوشت. واقعیت آن است که هر تحول سازمانی حاصل کار یک تیم منسجم است؛ تیمی که در کنار مدیرعامل، با هماهنگی و برنامه‌ریزی، مسیر اصلاحات و توسعه را پیش برده است.

از همین رو، اگر این عملکرد مورد قبول سیاست‌گذاران بوده، منطقی‌ترین تصمیم، حفظ همان تیم و تداوم همان رویکرد است، نه آغاز دوباره با مدیری که برای شناخت بانک و شکل‌دهی تیم جدید به زمان نیاز خواهد داشت.

در شرایط حساس اقتصادی کشور، بیش از هر زمان دیگری باید از آزمون و خطا پرهیز کرد. بانک توسعه صادرات به‌عنوان بانک تخصصی حوزه صادرات، نقشی راهبردی در حمایت از تولید و توسعه صادرات غیرنفتی دارد و وقفه در روند مدیریتی آن می‌تواند هزینه‌های قابل توجهی به همراه داشته باشد.

انتخاب مدیری از درون مجموعه که هم تجربه اجرایی، هم شناخت سازمان و هم سابقه حضور در تیم موفق سال‌های اخیر را دارد، می‌تواند ضامن استمرار برنامه‌های توسعه‌ای بانک باشد. اگر هدف، حفظ شتاب ایجادشده و ادامه مسیر موفقیت است، تکیه بر سرمایه انسانی موجود و اعتماد به مدیری برخاسته از بدنه بانک، تصمیمی منطقی و کم‌هزینه‌تر از آزمودن گزینه‌های جدید خواهد بود.