پرونده‌سازی و تخریب شخصیت، حتی اگر با ادعای مبارزه با فساد همراه باشد، در ادبیات ما «زشت» است. اما رفتار اخیر آقای علی خضریان، نماینده تهران، فراتر از یک بحث اخلاقی، وارد حوزه «امنیت ملی» شده است.
ایشان با تمرکز بیش از حد بر افشای نام مدیرعامل پتروشیمی جم در بحث احتکار، سوالات جدی‌ای را برانگیخته است. اول اینکه: آیا دستگاه‌های نظارتی از این انبارها بی‌خبرند؟ دوم و مهم‌تر اینکه: در شرایط حساس کنونی، آیا مطرح کردن این جزئیات در ملاءعام، برخلاف اصل «حفاظت از گفتار در جنگ» نیست؟ چرا این اطلاعات به جای ارائه به مراجع قانونی، در رسانه‌ها مطرح شد تا لبه‌ی تیز دشمن را تیزتر کند؟
آقای نماینده، اگر واقعاً دغدغه‌ی جلوگیری از احتکار را دارید، مسیر درست، ارائه اطلاعات به دستگاه‌های نظارتی است، نه بازی در میدان رسانه‌ها. اگر هدف شما شفاف‌سازی است، چرا تمرکزتان تنها بر یک نقطه است و موجودی سایر بخش‌های پتروشیمی را بررسی نمی‌کنید؟ دقت کنید که در زمان جنگ، اشتباهاتِ گفتاری می‌تواند فراتر از اشتباهاتِ عملیاتی، آسیب‌زا باشد.
