پروژه کلر-آلکالی پتروشیمی غدیر با هدف تکمیل زنجیره خوراک، ایجاد ارزش افزوده و توسعه اشتغال منطقه‌ای از سال ۱۴۰۱ آغاز شد اما با گذشت بیش از سه سال همچنان در وضعیت انتظار باقی مانده است. در این مدت حدود ۱۰۰ میلیارد تومان هزینه شده، بدون آن که پروژه از مرحله توقف عبور کند و حتی زمین اختصاص‌یافته نیز در معرض سلب قرار گرفته است؛ انگار تنها بخشی که در این پروژه حرکت می‌کند، صورت‌حساب‌هاست. این بلاتکلیفی در حالی ادامه دارد که طرح می‌توانست نقش مهمی در رونق اقتصادی و اشتغال پایدار منطقه ایفا کند.
در سوی دیگر، نگاه‌ها به مثلث مدیریتی پروژه دوخته شده است: محمدرضا سعیدی مدیرعامل شستا، روح‌الله شهیدی‌پور مدیرعامل تاپیکو و کامران گنجی سرپرست پتروشیمی غدیر؛ مدیرانی که حضورشان پررنگ است اما خروجی تصمیم‌ها کمرنگ. تداوم این وضعیت، علاوه بر هدررفت منابع، منافع بازنشستگان و اعتماد سرمایه‌گذاران را هدف قرار داده و نشان می‌دهد این پرونده بیش از وعده، به تصمیم شفاف و اقدام فوری نیاز دارد.
