افزایش تورم، کاهش درآمدها و افت قدرت خرید باعث شده بیمه‌کردن برای بسیاری از خانوارها به یک هزینه غیرضروری تبدیل شود؛ گویی بیمه کالایی لوکس است که فقط در روزهای بی‌خطر می‌توان به آن فکر کرد. در نتیجه، بیمه به‌تدریج از سبد مصرفی مردم حذف شده و بخش قابل‌توجهی از ریسک‌های موجود در کشور بدون پوشش باقی مانده است. حتی در مورد بیمه‌های اجباری مانند شخص ثالث نیز همه افراد به‌طور کامل تحت پوشش نیستند. ضعف فرهنگ بیمه‌ای، نارضایتی از کیفیت خدمات و بی‌اعتمادی به کارآمدی بیمه‌ها از دلایل اصلی این وضعیت است.

از سوی دیگر، نبود بیمه‌های متنوع و متناسب با توان مالی اقشار کم‌درآمد، این مشکل را تشدید کرده است. در بسیاری از کشورها، بیمه‌های ساده و کم‌هزینه برای پوشش ریسک‌های روزمره وجود دارد اما این نوع خدمات در ایران کمتر توسعه یافته است. تداوم این روند، علاوه بر افزایش خسارت‌های شخصی، امنیت اقتصادی خانوارها و ثبات مالی جامعه را نیز تهدید می‌کند.