اقتصاد ایران همچنان با چالش‌های مزمنی مانند تورم بالا و کسری بودجه روبه‌رو است؛ مسائلی که دولت‌ها در سه دهه گذشته شعار مهار آن‌ها را داده‌اند اما نتیجه ملموسی حاصل نشده است. صرف اعلام هدف کاهش تورم دیگر پاسخ‌گو نیست و ضروری است برنامه‌ای شفاف و عملی برای مهار فشارهای قیمتی ارائه شود. آنچه امروز اهمیت دارد، توضیح سازوکارهایی است که می‌تواند روند فعلی را تغییر دهد و شرایط را برای ثبات اقتصادی فراهم کند.
ریشه‌های اصلی تورم را باید در ساختار بودجه‌ای جست‌وجو کرد؛ جایی که بخشی از هزینه‌ها نه تنها اثر مثبتی بر رشد اقتصادی ندارند بلکه منابع محدود کشور را نیز فرسوده می‌کنند. ادامه این روند، همراه با تکیه بر استقراض از بانک مرکزی، زمینه را برای تداوم بی‌ثباتی فراهم می‌سازد. در چنین وضعی، اصلاح ساختار هزینه‌ها و حرکت به سوی تأمین مالی پایدار اهمیت حیاتی دارد زیرا تنها با چنین رویکردی می‌توان مسیر کنترل تورم را هموار کرد.
