عملکرد شرکت تاپیکو در ماه‌های اخیر بار دیگر نام شهیدی‌پور را در مرکز توجه قرار داده است. او از مدیران تحصیل‌کرده و دانشگاهی صنعت پتروشیمی است و طبیعی است که نقدها باید مبتنی بر تحلیل و واقعیت‌های موجود باشد. هرچند در سرخط‌نیوز انتقاداتی مطرح شد، اما بررسی‌های دقیق‌تر نشان می‌دهد بخش مهمی از اقدامات کلان مدیریتی او قابل دفاع است و بدون حمایت مدیریت ارشد، اصلاحات ساختاری در تاپیکو امکان‌پذیر نیست.
چالش اصلی اما در درون سازمان است. برخی افراد و جریان‌های داخلی با تصمیم‌های ناهماهنگ یا رفتارهای موازی می‌توانند روند کار را مختل کنند؛ افرادی که در ادبیات عمومی گاهی «غضنفرهای داخلی» نامیده می‌شوند. این گروه نه تنها انرژی مدیریت را تلف می‌کنند، بلکه ممکن است تلاش‌های اصلاحی را هم تحت تأثیر قرار دهند.
در شرایطی که فضای رسانه‌ای پیرامون تاپیکو حساس‌تر شده، تمرکز شهیدی‌پور بر مدیریت نیروهای مسئله‌ساز داخلی اهمیت بیشتری یافته است. ایجاد سازوکارهای شفاف، دوری از حاشیه‌ها و کنترل جریان‌های غیرحرفه‌ای می‌تواند جایگاه مدیریتی او را تثبیت کرده و مسیر توسعه تاپیکو را هموارتر کند.
در نهایت، اداره مجموعه‌های بزرگ تنها با دانش مدیریتی پیش نمی‌رود؛ بلکه نیازمند مهارت در مدیریت سرمایه انسانی و مهار رفتارهای پراکنده و آسیب‌زا در داخل سازمان است—جایی که نقش شهیدی‌پور کاملاً تعیین‌کننده خواهد بو
