نمایندگان محترم مجلس!
سؤال روشن مردم و فعالان اقتصادی این است: چرا در برابر عملکرد ضعیف بانک مرکزی سکوت کرده‌اید؟
چرا وقتی سیاست‌های ارزی کشور به بن‌بست خورده و بازار در نوسان دائم است، صدای تذکر و مطالبه‌گری از مجلس شنیده نمی‌شود؟
سیاست‌های فرزین در بانک مرکزی
در دو سال گذشته، مجموعه‌ای از تصمیمات متناقض، غیرشفاف و مقطعی اتخاذ شده است. از کنترل دستوری نرخ ارز گرفته تا سردرگمی در سامانه‌های ارزی و تصمیمات لحظه‌ای که فضای تولید و تجارت را بی‌ثبات کرده است. نتیجه؟ کاهش اعتماد عمومی، فرار سرمایه و سردرگمی فعالان اقتصادی.
سکوتی پرهزینه
کمیسیون اقتصادی مجلس و نمایندگان ناظر، به‌جای واکنش و مطالبه‌گری، احساس می شود عملاً نقش تماشاگر را ایفا می‌کنند.
آیا این سکوت از ترس درگیری سیاسی با دولت است؟ یا از تصور اینکه تغییر در بانک مرکزی ممکن است بی‌ثباتی بیشتری بیاورد؟
اما واقعیت این است که سکوت امروز، بی‌ثباتی فرداست.
وقتی تذکر نمی‌دهید، شریک خطا می‌شوید
فرزین در مسیر اشتباه حرکت کرده است؛ سیاست‌هایش به جای ثبات، سردرگمی آورده. در چنین شرایطی، مجلس اگر تذکر ندهد و خواستار پاسخ‌گویی نشود، عملاً شریک سکوت در خطا خواهد بود.
نمایندگان باید صدای مردم باشند، نه حاشیه‌ی امن مدیران اقتصادی.
جمع‌بندی
تغییر در بانک مرکزی امروز یک ضرورت ملی است، نه تصمیم سیاسی.
مجلس باید از انفعال بیرون بیاید، با شفافیت و صراحت مطالبه‌ی پاسخ کند.
سکوت در برابر خطا، نه نشانه‌ی تدبیر است و نه حکمت؛ بلکه علامت ضعف در نظارت است.
