در دوره‌ای که محمد شریعتمداری مدیریت هلدینگ خلیج فارس را برعهده دارد، باشگاه استقلال بیش از آن که یک تیم ورزشی باشد، رنگ و بوی سیاست گرفته است. انتصاب علی تاجرنیا به مدیرعاملی، عملاً مسیر ورود فعالان سیاسی به ساختار اجرایی باشگاه را هموار کرده و نگاه‌های غیرورزشی را به تصمیمات مدیریتی پیوند زده است.
در همین فضا، نقل‌وانتقالات پرهزینه و مبهم شکل گرفت. قرارداد جنپو با رقم ۱.۱ میلیون دلار در سال نخست همراه با «ساینینگ فی» ۴۰۰ هزار دلاری و همچنین افزایش مبلغ رضایتنامه یاسیر آسانی تا ۹۰۰ هزار دلار در حالی که قراردادش با تیم قبلی رو به پایان بود، نشان می‌دهد مدیریت باشگاه با رویکردی غیرشفاف پیش می‌رود و منطق فنی در تصمیمات کم‌رنگ شده است.
از سوی دیگر، حضور هم‌زمان مدیرانی چون مجید رجب کردی، مهدی صاحبدل و ساعده سیما در نهادهای مختلف، نمونه‌ای از تضاد منافع در ساختار فعلی استقلال است. چنین روندی استقلال را از هویت مردمی‌اش دور می‌کند و آن را بیش از پیش درگیر ملاحظات سیاسی و شخصی می‌سازد.
