بسیاری از دولت‌های بزرگ هنوز سیاست‌های پولی و مالی انبساطی را کنار نگذاشته‌اند و همین موضوع باعث شده تورم بالاتر از اهداف رسمی باقی بماند. با وجود فشارهای قیمتی و هشدار اقتصاددانان، دولت‌ها همچنان مسیر هزینه‌کرد گسترده و تحریک تقاضا را در پیش گرفته‌اند و حاضر به تغییر رویکرد نیستند.
در اروپا، آلمان با اجرای طرح‌های عمرانی و انرژی‌بر و فرانسه با کسری‌های بودجه فزاینده، نمونه‌های روشنی از این سیاست‌ها هستند. در ایالات متحده نیز کاهش مالیات، افزایش مخارج عمومی و ساده‌سازی مقررات دنبال می‌شود تا رشد اقتصادی نزدیک به چهار درصد تثبیت گردد. این تصمیم‌ها نشان می‌دهد دولت‌ها به جای فشردن ترمز، پای خود را محکم‌تر روی پدال گاز گذاشته‌اند؛ هرچند پیامدهای بلندمدت آن همچنان نامعلوم است.
بازارهای مالی نیز به خوبی این فضای داغ را منعکس می‌کنند. سرمایه‌گذاران با شتاب به سمت دارایی‌هایی مانند طلا، سهام و حتی رمزارزها حرکت کرده‌اند. منحنی بازده اوراق قرضه تغییر جهت داده و نشانه‌هایی از افزایش ریسک دیده می‌شود. در حالی که برخی از رونق فعلی سود می‌برند، نگرانی‌ها درباره احتمال شکل‌گیری حباب و فشارهای تازه بر اقتصاد جهانی جدی‌تر از همیشه است.
