در گزارش ۹ ماهه، سیمان هرمزگان بیش از ۲۶۲۸ میلیارد تومان را صرف کمک‌های اجتماعی کرده است؛ رقمی معادل یک‌سوم سود خالص شرکت. این حجم از هزینه‌کرد غیرعملیاتی، آن هم در شرایطی که پروژه‌های کلیدی مانند نیروگاه خورشیدی و مخازن مازوت معطل مانده‌اند، جای پرسش جدی دارد.

سهامداران انتظار دارند منابع شرکت صرف توسعه ظرفیت، کاهش بهای تمام‌شده و تکمیل پروژه‌های نیمه‌کاره شود، نه آنکه در قالب نمایش‌های اجتماعی خرج گردد. ادامه چنین رویه‌ای، بازدهی سرمایه را کاهش داده و اعتماد بازار سرمایه را تضعیف خواهد کرد. سیمان هرمزگان باید یک انتخاب روشن داشته باشد: آیا می‌خواهد بنگاهی اقتصادی باقی بماند یا نقشی شبیه نهادهای خیریه ایفا کند؟