هلدینگ خلیج فارس در حالی بیش از دو هزار میلیارد تومان را صرف تیم استقلال کرده که بندر ماهشهر، مرکز اصلی تولید این ثروت، از حداقل امکانات ورزشی محروم است. این تصمیم به‌وضوح نشان می‌دهد که مسئولیت اجتماعی برای مدیران هلدینگ بیشتر یک شعار تبلیغاتی بوده تا واقعیت. مردم حق دارند بپرسند: چرا هزینه‌های میلیاردی برای نام و اعتبار در پایتخت خرج می‌شود اما جوانان این دیار حتی زمین تمرین استاندارد ندارند؟
محمد شریعتمداری، که سال‌ها در رأس مدیریت و سیاست‌گذاری صنعتی قرار داشته، می‌توانست صدای مردم باشد اما سکوت او در برابر این بی‌توجهی پرسش‌برانگیز است. مگر نه اینکه بندرماهشهر بار آلودگی، مشکلات اجتماعی و زیست‌محیطی صنایع را به دوش می‌کشد؟ به قول جنوبی‌ها «خرما از نخل ماست، شیرینی‌اش برای غیر!»؛ ثروت از این خاک بلند می‌شود اما بهره‌اش نصیب دیگران می‌گردد.
انتظار مردم روشن است: تخصیص بودجه مشخص و پایدار برای ایجاد تیم‌های بومی، حمایت از آکادمی‌های ورزشی و ساخت زیرساخت‌های ورزشی محلی. اگر ۲ همت خرج استقلال می‌تواند در تهران خبرساز شود، تخصیص همان مبلغ در بندرماهشهر می‌توانست ده‌ها سالن، زمین تمرین و تیم حرفه‌ای بسازد. ادامه این مسیر فقط شکاف صنعت و جامعه میزبان را عمیق‌تر خواهد کرد.
