نام پتروشیمی آریاساسول در ماه‌های اخیر بیش از آنکه با تولید و صادرات شناخته شود، با حاشیه‌های مدیریتی و زیست‌محیطی در میان مردم می‌چرخد. ساخت‌وساز در حریم ساحلی و نگرانی از تخریب زیستگاه‌ها، انتقادهای فراوانی برانگیخته است. در بوشهر می‌گویند خلیج نان شب مردم است و بی‌توجهی به این سرمایه طبیعی، مثل بازی با آتش است؛ آتشی که دودش پیش از همه به چشم خود مردم استان می‌رود.
در این میان، سبک مدیریت محمدرضا حیدرزاده محل نقد جدی است. او به جای شفاف‌سازی درباره اقدامات شرکت، بیشتر به سکوت و واکنش‌های انفعالی تکیه کرده است. این شیوه یادآور مثل قدیمی است که ماهی را از آب گل‌آلود نمی‌گیرند اما مدیریت او نشان می‌دهد ترجیح می‌دهد فضا همچنان مبهم بماند تا پاسخگویی واقعی شکل نگیرد. چنین رفتاری نه تنها اعتماد عمومی را بازنمی‌گرداند، بلکه فاصله سهامداران و افکار عمومی با شرکت را بیشتر می‌کند.
کاهش بیش از میانگین ارزش سهام آریاساسول در بازار سرمایه نیز مهر تأییدی بر همین ناکارآمدی است. روشن است که آینده شرکت محتاج تغییر نگاه مدیریتی و عبور از سیاست‌های غیرشفاف آقای داماد است.
