بازار سرمایه ایران این روزها بیش از هر زمان دیگری زیر ذره‌بین سهامداران خرد قرار گرفته است. کافی است به داده‌ها نگاه کنیم؛ ارزش عرضه‌های اولیه در فروردین ۱۴۰۲ تنها ۲۳۸ میلیارد تومان بود اما در خرداد همان سال ناگهان به ۱۶۲۵ میلیارد تومان جهش کرد. چنین نوسانی در عرضه اولیه، که قرار است ابزار کشف قیمت عادلانه و تأمین مالی پایدار باشد، عملاً نقش همان گپ قیمتی را ایفا می‌کند که اعتماد را فرسایش می‌دهد.
در این میان، مدنی‌زاده بارها هشدار داده است که سیاست‌های واکنشی سازمان بورس باعث شده روند عرضه‌ها شبیه به صف خرید و صف فروش بی‌منطق باشد؛ یک روز توقف چندماهه، روز دیگر عرضه سنگین. او با تحلیل‌های مستند و رویکرد داده‌محور نشان داده است که تنها راه احیای اعتماد، بازگشت به نظم و قاعده‌مندی در عرضه‌هاست.
آمار ۱۷ ماه اخیر نشان می‌دهد در ۷ ماه هیچ عرضه اولیه‌ای انجام نشده است. این یعنی عملاً سرمایه‌گذاران حقیقی که عرضه اولیه را پناهگاه ریسک می‌دانستند، با خلأ ابزار مواجه شده‌اند. اگر این وضعیت ادامه یابد، سرمای بی‌اعتمادی بازار تنها با سیاست‌گذاری شفاف و زمان‌بندی مشخص قابل ذوب است.
