گسترش همکاری میان کشورهای BRICS و اعضای جدید آن، چشم‌انداز شکل‌گیری یک بلوک اقتصادی-مالی مؤثر را تقویت کرده است. این مجموعه اکنون بیش از ۴۵ درصد جمعیت جهان و حدود ۳۵ درصد تولید ناخالص داخلی جهانی بر حسب برابری قدرت خرید را در اختیار دارد و نزدیک به ۲۰ درصد تجارت جهانی را پوشش می‌دهد. با این حال، ناهمگونی ساختاری اقتصادها، اختلاف در نرخ رشد و تفاوت در رژیم‌های ارزی، مانع همگرایی سریع شده است. اتحاد را روی کاغذ می‌سازند اما در میدان، هر کس راه خودش را می‌رود.

در حوزه مالی، ایده‌هایی مانند تقویت بانک توسعه جدید و کاهش وابستگی به دلار مطرح است اما سهم ارزهای محلی در تسویه تجارت در بسیاری از اعضا هنوز کمتر از ۱۵ درصد است. همچنین اختلاف نرخ تورم، از زیر ۵ درصد تا بالای ۲۰ درصد، هماهنگی سیاست‌های پولی را دشوار کرده است. در مجموع، پایداری این اتحاد به ایجاد نهادهای مشترک قدرتمند، همگرایی مقررات مالی و افزایش تسویه با ارزهای غیردلاری وابسته است؛ مسیری پرهزینه که بدون اراده سیاسی منسجم به نتیجه نمی‌رسد.