بازخورد تفکیکشده مصرف، به عنوان ابزاری در اقتصاد رفتاری، با ارائه اطلاعات جزئی و مقایسهای تلاش میکند الگوی مصرف را اصلاح کند. برخی مصرفکنندگان تا قبض بالا نیاید، هیچ عددی را جدی نمیگیرند. شواهد تجربی نشان میدهد ارائه دادههای ریزمصرف، مانند تفکیک مصرف انرژی بر اساس وسایل یا مقایسه با میانگین همسایگان، میتواند مصرف را بین ۵ تا ۱۵ درصد کاهش دهد. در برخی مطالعات، خانوارهایی که گزارشهای ماهانه همراه با شاخصهای مقایسهای دریافت کردهاند، تا حدود ۱۰ درصد صرفهجویی پایدار ثبت کردهاند و این اثر در گروههای پرمصرف محسوستر بوده است.
کارایی این ابزار به طراحی پیام و نحوه ارائه اطلاعات وابسته است. در مواردی که بازخورد کلی و غیرشخصی بوده، کاهش مصرف به کمتر از ۳ درصد محدود شده است. در مقابل، ترکیب بازخورد با مشوقهای مالی یا هنجاری، اثربخشی را افزایش داده و حتی در برخی نمونهها کاهش بیش از ۲۰ درصدی را رقم زده است. پایداری این اثر نیز نیازمند تداوم اطلاعرسانی است زیرا با حذف بازخورد، بخشی از صرفهجوییها در دورههای بعدی از بین میرود. این روند، اهمیت استمرار سیاست را برجسته میکند.
