افزایش فشارهای تورمی در اقتصاد ایران بار دیگر به سطحی نگران‌کننده رسیده به طوری‌که نرخ تورم سالانه در محدوده بالای ۴۰ درصد تثبیت شده و تورم نقطه‌به‌نقطه نیز در برخی ماه‌ها از مرز ۵۰ درصد عبور کرده است. بررسی اجزای تورم نشان می‌دهد گروه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها با رشدهایی حتی بیش از ۶۰ درصد، سهم قابل‌توجهی در تشدید فشار معیشتی داشته‌اند. تورم خدمات نیز با شیبی فزاینده در حال نزدیک‌شدن به همین سطوح است. این وضعیت نشان می‌دهد تورم دیگر یک مهمان موقت نیست و با خیال راحت در اقتصاد خانه خریده است و هر روز سفره خانوار را کوچک‌تر می‌کند.
در سمت علل، رشد نقدینگی با نرخ‌هایی نزدیک به ۳۰ درصد و کسری بودجه مزمن دولت از عوامل کلیدی تشدید تورم محسوب می‌شوند. همزمان، نوسانات نرخ ارز و کاهش قدرت تولید داخلی به تقویت انتظارات تورمی دامن زده است. در چنین شرایطی، مهار تورم بدون اصلاحات ساختاری در سیاست‌های مالی و پولی امکان‌پذیر نیست. سیاست‌های مقطعی تنها زمان‌خریدن در برابر تورمی است که موتور آن همچنان روشن مانده و هزینه‌های تولید را نیز بالا برده است.
