بازار سرمایه ایران در شرایط تنش‌های ژئوپلیتیک وارد فاز تصمیم‌گیری مبتنی بر نااطمینانی می‌شود؛ جایی که متغیرهای سیاسی جای محرک‌های کلاسیک اقتصادی را می‌گیرند. در وضعیت فعلی، توقف معاملات تا کنون و هم‌زمان اختلال در صادرات به دلیل محدودیت‌های تنگه هرمز، همراه با آسیب به صنایع بزرگ مانند فولاد و پتروشیمی، شوک روانی محسوسی را به سرمایه‌گذاران تحمیل کرده است. نتیجه این وضعیت، انتظار فشار فروش در روزهای ابتدایی بازگشایی و افت شاخص در هفته‌های نخست خواهد بود. بازار این روزها چنان به اخبار سیاسی وابسته شده که تابلوی معاملات بیشتر به اتاق خبر شباهت دارد تا محل تحلیل.
در سناریوی تداوم درگیری، کاهش سودآوری صنایع و افت بازدهی بازار در بازه ۶ ماهه بین ۲۰ تا ۵۰ درصد برآورد می‌شود. در مقابل، در صورت حصول توافق، پس از یک افت اولیه، امکان رشد ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی وجود دارد و صنایع صادرات‌محور نقش پیشران خواهند داشت. سناریوی میانی نیز به بازاری فرسایشی با بازدهی منفی ۱۰ تا ۴۰ درصد منجر می‌شود. در چنین فضایی، یک تیتر خبری می‌تواند جهت بازار را تغییر دهد و وزن تحلیل‌های مالی را به حاشیه براند.
