زیرساخت‌ها در کشاورزی نقش بسیار مهمی دارند و سرمایه‌گذاری تنها در یک نوع زیرساخت، مثل آب‌دادن به یک گیاه خشک بدون خاک مناسب است و به‌تنهایی همیشه بازده بالایی ایجاد نمی‌کند. ترکیب چند زیرساخت اثر قابل توجهی بر بهره‌وری دارد؛ به‌طور مثال، آبیاری زمانی بیشترین تاثیر را دارد که جاده‌ها و برق نیز فراهم باشند. در واقع، هر زیرساخت زمانی موثر است که سایر زیرساخت‌های مکمل نیز وجود داشته باشند و بتوانند کارایی یکدیگر را تقویت کنند. دسترسی بهتر به بازار، اطلاعات فنی و خدمات پشتیبانی نیز نقش حیاتی در بهبود عملکرد کشاورزی ایفا می‌کنند.
از نگاه سیاست‌گذاری، تمرکز صرف بر یک بخش بدون توسعه هم‌زمان سایر زیرساخت‌ها بازدهی محدودی دارد. سرمایه‌گذاری هماهنگ و برنامه‌ریزی‌شده در زیرساخت‌ها می‌تواند رشد کشاورزی، افزایش درآمد روستایی، کاهش فقر و بهبود کیفیت زندگی را به شکل قابل توجهی تسریع کند. بنابراین، توجه ویژه به تعامل و مکمل‌بودن زیرساخت‌ها برای رسیدن به نتایج بهتر ضروری است و بدون این هماهنگی، بسیاری از منابع هدر می‌روند.
