انقباض کمّی‌ (QT) یعنی بانک‌های مرکزی پس از دوره‌های طولانی تسهیل کمی، به‌تدریج اندازه ترازنامه خود را کوچک می‌کنند؛ معمولاً با جایگزین‌نکردن اوراق سررسید‌شده یا فروش بخشی از دارایی‌ها. تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد هدف اصلی این سیاست عادی‌سازی شرایط پولی و کنترل تورم است. واکنش بازارها نیز بیش از هر چیز به شیوه اطلاع‌رسانی و مدیریت انتظارات بستگی دارد نه صرفاً میزان کاهش دارایی‌ها. در اقتصاد آنچه گفته می‌شود گاهی مهم‌تر از آن چیزی است که انجام می‌شود. اجرای آرام و قابل پیش‌بینی QT معمولاً نوسانات مالی را کاهش می‌دهد.

انقباض کمّی اثری متوسط اما محسوس بر نرخ‌های بلندمدت دارد و تا حدی شرایط اعتباری را سخت‌تر می‌کند. در برخی کشورها، این سیاست زمانی مؤثرتر بوده که همراه با افزایش نرخ بهره اجرا شده است. همچنین، نقدشوندگی بازار اوراق و ساختار مالی هر اقتصاد بر شدت تأثیر آن اثر می‌گذارد. در نهایت، تجربه جهانی تأکید می‌کند که موفقیت QT نیازمند شفافیت، تدریجی‌بودن و هماهنگی با سایر ابزارهای سیاست پولی است.