ارزیابی‌های آموزشی دانشجویان نشان می‌دهد که تفاوت میان امتیازدهی به اساتید زن و مرد همیشه ناشی از جنسیت نیست. نوع و سطح درس، ترکیب کلاس و زمینه‌های فرهنگی بر نحوه قضاوت دانشجویان اثر دارند. به عنوان مثال افزایش حضور زنان در آموزش عالی کشور هند نیز بخشی از این شکاف را کاهش داده است. هنگامی که این عوامل در نظر گرفته می‌شوند، تصویر دقیق‌تری از کیفیت تدریس به دست می‌آید؛ کیفیتی که معمولاً زیر لایه‌ای از پیش‌داوری پنهان می‌ماند و تنها با کمی دقت خود را نشان می‌دهد.
با این حال، در شرایطی که تعامل استاد و دانشجو کم است، مانند دوره‌های آنلاین، احتمال شکل‌گیری قضاوت‌های نابرابر بیشتر می‌شود. در چنین موقعیت‌هایی، اساتید زن ممکن است امتیازهای پایین‌تری دریافت کنند. هرچند این سوگیری شدید نیست اما وجود آن اهمیت دارد و یادآور می‌شود که وقتی سرنوشت حرفه‌ای یک استاد با چند کلیک تعیین شود، عدالت آموزشی به‌سادگی از مسیر خارج می‌شود.
