مرور صورت‌های مالی میان‌دوره‌ای منتهی به ۳۱ شهریور ۱۴۰۴ نشان می‌دهد بانک ایران‌زمین همچنان در مسیر ناترازی و زیان‌دهی قرار دارد؛ مسیری که نه‌تنها متوقف نشده، بلکه با شتاب بیشتری ادامه یافته است. ثبت زیان خالص بیش از ۱۴ هزار و ۲۲۲ میلیارد تومان در تنها شش‌ماه، عددی است که جایگاه این بانک را در میان پرزیان‌ترین بانک‌های خصوصی کشور تثبیت می‌کند.
درک بهتر عمق بحران زمانی امکان‌پذیر است که بدانیم بانک، در نیمه نخست سال به‌طور متوسط ۲٬۳۷۰ میلیارد تومان زیان در هر ماه، ۷۶ میلیارد تومان در هر روز و بیش از سه میلیارد تومان در هر ساعت شناسایی کرده است. چنین ارقامی نشانه وجود یک ناترازی عمیق و ساختاری است.
پیامدهای این وضعیت برای سهامداران قابل اغماض نیست.زیان‌های سنگین، سرمایه بانک را می‌فرساید و نسبت کفایت سرمایه را تهدید می‌کند. در چنین شرایطی، احتمال الزام به اصلاحات نظارتی سختگیرانه یا افزایش سرمایه بسیار بالا می‌رود.
جایگاه اعتباری بانک نیز در معرض فشار است. افزایش ناترازی، توان جذب منابع، رقابت در بازار و اعتماد مشتریان را تضعیف می‌کند و می‌تواند هزینه‌های تأمین مالی بانک را افزایش دهد.
نیاز به اصلاحات ساختاری بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. بازنگری پرتفوی تسهیلات، شفاف‌سازی دارایی‌ها، مدیریت بدهی‌ها و مقابله با دارایی‌های کم‌بازده الزاماتی هستند که از آنها گریزی نیست.
نکته مهم درباره سهامداران عمده:
بخش مهمی از سهام بانک در اختیار شرکت‌های سرمایه‌گذاری و نهادهای وابسته به صنعت نفت است. با این حال، قوانین محدودکننده مالکیت بانکی باعث می‌شود حق رأی سهام مازاد از سقف‌های مجاز به وزارت اقتصاد منتقل شود؛ موضوعی که می‌تواند بر ساختار تصمیم‌گیری بانک اثرگذار باشد.
جمع‌بندی:
اعداد امروز بانک ایران‌زمین تنها «زیان یک دوره» نیستند؛ نشانه‌ای آشکار از یک اختلال مزمن در ترازنامه‌اند. برای سهامداران، این وضعیت یعنی ضرورت دقت بیشتر، مطالبه‌گری شفاف، و پیگیری اقدامات اصلاحی پیش از آنکه ناترازی‌ها به نقطه‌ای غیر قابل بازگشت برسند.
