مدل‌های سنتی رشد اقتصادی معمولاً بر رابطه‌ای خطی میان سرمایه، نیروی کار و پیشرفت فناوری تکیه دارند اما این دیدگاه نمی‌تواند پیچیدگی‌ها و عدم قطعیت‌های اقتصادِ امروز را توضیح دهد. رفتار واقعی اقتصاد شامل نوسان‌های ناگهانی، تعاملات غیرخطی و نتایج چندحالته است. برای فهم بهتر این پویایی‌ها، می‌توان از مفاهیمی مانند ابرپوزیشن، عدم‌قطعیت و ساختار عملگرها، که امکان توصیف حالت‌های هم‌زمان و نتایج احتمالی را فراهم می‌کنند، بهره گرفت.
در رویکردی نو، متغیرهای اقتصادی به‌صورت عملگرهایی تعریف می‌شوند که وضعیت آن‌ها به‌طور قطعی مشخص نیست و با گذر زمان در فضایی شبیه فضای هیلبرت تکامل می‌یابد. تابع موج اقتصادی می‌تواند دامنه‌ای از مسیرهای ممکن رشد را نشان دهد و یک تابع تولید احتمالاتی بر پایه امیدریاضی این عملگرها رفتار سیستم را توصیف کند. بکارگیری این چارچوب، امکان تحلیل دقیق‌تر اثر سیاست‌ها، بررسی نقش نوآوری و پیش‌بینی مسیرهای مختلف رشد در شرایط پرریسک و ناپایدار را فراهم می‌سازد.
