در جوامعی که سطح توسعه اقتصادی بالاتری دارند، سبک زندگی به‌گونه‌ای تغییر می‌کند که هم شاخص توده بدنی و هم درصد چربی بدن افزایش می‌یابد. هرچند میزان انرژی مصرفی روزانه، از انرژی پایه گرفته تا انرژی فعالیت، در این جوامع بیشتر است اما وقتی این مقدار را نسبت به اندازه بدن در نظر می‌گیریم، کمی کاهش پیدا می‌کند. این کاهش اندک نمی‌تواند افزایش گسترده چاقی را توضیح دهد و فقط بخش کوچکی از آن را روشن می‌کند.
عامل اصلی، افزایش دریافت کالری و رواج غذاهای فوق‌پردازش‌شده است. در جوامع توسعه‌یافته، مقدار کالری ورودی بیشتر و کیفیت رژیم غذایی پایین‌تر است. همین موضوع، همراه با تغییرات سبک زندگی، باعث افزایش ذخیره چربی در بدن می‌شود. در نتیجه، ارتباط میان توسعه اقتصادی و چاقی بیشتر از آن‌که به کاهش فعالیت بدنی یا مصرف انرژی مربوط باشد، به مصرف زیاد کالری و انتخاب‌های غذایی نامناسب برمی‌گردد.
