در سال‌های اخیر، توریسم سلامت در ایران که می‌تواند منبع مهمی برای جذب ارز و توسعه خدمات پزشکی باشد، با چالش‌های جدی روبه‌رو شده است. ورود دلالان و واسطه‌ها به این حوزه باعث شده مسیر جذب بیمار خارجی از مسیر حرفه‌ای خود خارج شود. به جای تمرکز بر ایجاد زیرساخت‌های استاندارد و تبلیغات تخصصی، واسطه‌ها کنترل بخش زیادی از روند را در دست گرفته‌اند و همین امر، اعتماد بین‌المللی به نظام سلامت ایران را کاهش داده است.
بسیاری از مراکز درمانی و کلینیک‌های معتبر که توان ارائه خدمات باکیفیت به بیماران خارجی را دارند، ناچار شده‌اند با شرایط ناعادلانه‌ای کنار بیایند که در آن سهم واسطه‌ها بیش از خود مراکز درمانی است. فعالان این حوزه می‌گویند نبود نظارت مؤثر، سیاست‌گذاری دقیق و حمایت ساختاری باعث شده انگیزه مراکز حرفه‌ای کاهش یابد و بیماران خارجی نیز با هزینه‌های بالا و کیفیت پایین خدمات روبه‌رو شوند.
برای سامان‌دهی این وضعیت، لازم است سیاست‌گذاران سلامت و گردشگری نقش دلالان را محدود و سازوکارهای شفاف جذب بیمار را ایجاد کنند. تعیین نرخ‌های منصفانه، استانداردسازی خدمات، ارتقای آموزش و تجهیزات مراکز درمانی و ساخت برند ملی سلامت می‌تواند اعتبار بین‌المللی ایران را افزایش دهد و مانع خروج سرمایه از کشور شود.
