پایداری رشد اقتصادی در کشورهای عضو گروه ۲۰ تنها به سرمایه‌گذاری مالی و نیروی کار وابسته نیست، بلکه به کیفیت نهادها، ظرفیت نوآوری و سطح آموزش بستگی دارد. هرچه ساختارهای نهادی شفاف‌تر و کارآمدتر باشند، فضای اقتصادی برای نوآوری و سرمایه‌گذاری مولد فراهم‌تر می‌شود و منابع انسانی با آموزش و مهارت بهتر، رشد پایدارتر و هوشمندتری را رقم می‌زنند.
تحلیل داده‌های دو دهه اخیر نشان می‌دهد کشورهایی که به‌صورت هم‌زمان در سه حوزه نهاد، نوآوری و آموزش سرمایه‌گذاری کرده‌اند، توانسته‌اند از چرخه‌های نوسانی رشد فاصله بگیرند و در مسیر توسعه باثبات حرکت کنند. در مقابل، رشد اقتصادی صرف بدون تقویت این زیرساخت‌ها، دوام چندانی ندارد و به بهبود کیفیت نهادی یا انسانی منجر نمی‌شود.
نتیجه آن است که برای دستیابی به رشدی پایدار و باکیفیت، دولت‌ها باید بر اصلاح ساختارهای نهادی، گسترش تحقیق و توسعه و ارتقای نظام آموزشی تمرکز کنند. چنین رویکردی می‌تواند اقتصاد را به سمت نوآوری، بهره‌وری بالا و توسعه‌ای فراگیر هدایت کند.
