ترکیب سهامداران شرکت توسعه سرمایه‌گذاری میلاد پارس نشان می‌دهد این شرکت در جذب سرمایه‌گذاران نهادی و حرفه‌ای ناکام بوده است. بخش عمده سهام در اختیار اشخاص حقیقی است و حضور کم‌رنگ نهادهای سرمایه‌گذاری بزرگ، ضعف در اعتماد بازار را آشکار می‌سازد. هم‌زمان، تکرار نام چند عضو از خانواده کریمی جزینی شائبه شکل‌گیری مدیریت خانوادگی را تقویت می‌کند. چنین ساختاری، به‌جای آن‌که پشتوانه‌ای برای ثبات و شفافیت باشد، خطر تصمیم‌های شخصی و غیرحرفه‌ای را در مجامع بالا می‌برد؛ وضعیتی که با اصول حاکمیت شرکتی فاصله دارد.